Möcüzeye inaniram (Bölüm 6)




Bölüm 6



Axsam idi artiq Elgün deli kimi idi Raufun dediylerin düsünürdü. Öz özünə bu qeder iyrenc bir insanam men deyirdi. Axi men Gülsene toxunmaq haqqida birce defe bele düşünmemisdim ama her kes ele düsünürdü qardasim bele... bu olaylarin üsdünen 2 hefte kecmisdi. 2 qardaslar bir birin danisdirmirdilar. Axsam üsdü terefi idi. Elgün otaginda idi. Ferdi islerin mövzusun yazib bitirmisdi. Ama Gülsene bulari vermey isdemirdi. Esline qalsa deyismisdi. Ama bunuq ebul etmek isdemirdi. 2 heftede uniden eve, evden uniye geden biri olmusdu. Aldatigi qizlarin nömrelerin tapib bir-bir hamsindan üzr isdemisdi. Bilmirdi niyə bele etdiyin. İceri Türkan geldi.
Türkan: sen ve ferdi isler yazmaq? Ders edmek dunyanin sonudu deyesen.
Elgün: Türkan eger sene nese ümüd vermişsemse meni bagisla...
Türkan: sen menim usaqliq sevgim olaraq qalacaqsan Elgün .. hemise bele olacaq bu ...
Elgün: möcüzeye inanirsan?
Türkan: bilmirəm ..
Elgün: inan mence .. bir gün möcüze olacaq sende öz yarini tapacaqsan ...
Türkan: men eslinde bura ona göre gelmisdimki Nazim emi seni cagirir öz otagindadi.
Elgün: meni cagirmisan ata.
Nazim: kec otur oğul.
Elgün: buyur ata.
Nazim: 2 qardaşsız helede küssüz.. Niyə belesen oğul.
Elgün: bu mövzu haqqinda danismayaq ata
Nazim: Niyede oğul niyə? Sizin ne alib vere bilmediyiniz var axı. Niye qardasini anlamirsan sen. Men her gün oğluma baxib derd cekirem 5 ildi Raufun üzü gülmür ne olardiki sen ona destey cixardin onu heyata baglayardin tezden, yoxsa her gün söz söhbet.
Elgün: icazenle ata menim isim var men cixiram.
Nazim: hele sözümü bitirmemisem men
Elgün: her defe eyni sözler, eyni cümleler bəsdi Ata mende senin oğlunam (qapini möhkem vurub cixir)
Gülsen kafeye gelmisdi.
Gülsen: nece gedir islerin Zehra yormurlarki seni cox burda?
Zehra: xeir müəllim cox sagolun həqiqətən derslerimi elmeyede vaxtim qalir yuxuda yatiram anamida daha cox görürem her yaxsidi bir sözle.
Gülsen: yaxsi olsun teki
(Gülsene bu ara zeng geldi tanimadigi bir nömre idi)
Gülsen: alo salam kim idi?
Dilaredi ...
Gülsen: senn? Mene niye zeng edmisen?
Dilare: yalavriram qulaq as telefonu söndürme cox xais
Gülsen: ne deyirsen ne isdeyirsen menden
Dilare: qardasim xerceng xesdesidi Bakida mülaice alir ama xesdeliyi günü günden dahada artir son nefesidi senden halalaliq isdeyir Gülsen. Ne olar gel onu gör son nefesinde halaliq ver.
Gülsen: menim o adamla isim olmaz! (telefonu söndürür)
Ülker: ne oldu rengin niyə agardi? Gülsen...
Gülsen: Dilare idi..
Ülker: ne? Hansi üzlü sene zeng edir axı
Gülsen: Azer xerceng xesdesi imis menden halaliq isdeyir. Men onu görə bilmerem.
Ülker: Gülsen .. ne qeder o insan kecmisinde qalsada sen ona gedib o halligi vermelisen.
Axsam üsdü idi artiq. Gülsen yene sahilde.. bu günki zengi düsünürdü. Gedsinmi gedmesinmi.. Həqiqətən sebr yaxsi bir sey imis. Kim bu dunayda ne edirse qarsiliginda görür. Hec kesin ahı yerde qalmaz.. ama Gülsen bu derece de düsünümemisdi yəni neticede isin sonu ölümle neticelene bilerdi .. Sahilde Adilde sevgilisi ile gezirdi. Birden Elgün zeng eledi.
Elgün: hardasan? Men yaxsi deyilem Adil.
Adil: (sevgilsinden uzaqlasaraq cavab verdi, cavab vererken Gülseni gördü) sevgilimle idim Elgün ama sen hardsan yerini de Ayteni evine qoyum gelim
Elgün: yox Adil isinde ol
Adil: deyesen gülsen müəllimede yaxsi deyil
Elgün: O hardan cixdi.
Adil: sahildedi oturub nese fikrilidi. (Elgün telefonu söndürdü.) Aloo Elgün...
Elgün öz özüne düsünürdiki gedim göresen. Ama görmeyde isdmirdi Onu.Ancaq üreyi ile basara bilmeyib Gülsenin yanina getdi.
Elgün: olar mende oturum.
Gülsen: olar...
Elgün: soyuq deyilki?
Gülsen: hava deyil, insanlar soyuqdu...
Elgün: nese fikrilisen ele bil ..
Gülsen: hee eledi ..
Elgün: danisa bilersen mene ...
Gülsen: inanki derdimi, probmelimi danişacağım axrinci insan sen olarsan..(ayaga qalxdi)
Elgün: getme Gülsen ...
Gülsen: sende menle oynama!
Elgün: (ayaga qalxib qolundan tutdu) ne oyun? Oyun oynamiram men! Nese arti eskiy söz dedim sene men...
Gülsen: qolumu burax eve gedirem men.. burax dedim!
Elgün: yaxsi... yaxsi demeyden basqa elimden bir is gelmir.
Seher acilmisdi. Ders.
Gülsen: Sema dur haminin ferdi işlerin bir-bir yig getir menə
Sema: yaxsi müəllimə
(Sema ferdi isleri yiğa-yiğa gelirdi. Sonda Türkanin ferdi işlerini aldi.)
Sema: axi sen mene 2 ferdi iş verdin.
Türkan: kor deyilem! Görürem ne verdiyimi! Apar ver müəllime!
Sema: buyurun müəllimə.
Gülsen ilk ferdi isi acib yoxladi Türkanin idi. Sonraki ferdi isde Elgünün adi vardi. Elgüne baxdi.
Elgün: problem var nese?
Gülsen: yox.. sadece ferdi isi yazmagina metel qaldim.
Elgün: men size ferdi is vermedim
Gülsen: inanmirsan özün bax Elgün Əhmədov yazilib üsdünde
Elgün ferdi isi alib baxdi həqiqətən yazdigi idi. Qrupda tecub icinde idiki Elgün ferdi is yazib.
Elgün: Türkan cix cöle! (möhkem qapini vurub ccixdilar cöle) sen ne edirsen he! Menden icazesiz mene aid olan eşyalari nece götüre bilersen axi!
Türkan: bir deqiqə niye bu qeder hirslenirsen men pis bir sey edmedim.
Elgün: axrinci defen olsun menim otagima girib menim esyalarimi qarisdirmagin!
(Bunu deyerken Rauf dehlizde idi. Atasina bas cekmeye gelmisdi)
Rauf: Ne bas verir Türkan?
Türkan: ferdi is yazmisdi onu Gülsen müəllime verdim deye mene hirslenir. Men pis bir sey edmedim.
Ele bu an zeng vuruldu. Her kes çöle cixmaga basladi.
Rauf: evde danisilar bu mövzu. ( deyib gederken Zehra Raufun ayyaqqabisinin üsdünə cixdi)




Müəllif: İ.Qönçə