Möcüzeye İnanıram (BöLüm 3)





BöLüm 3(YaxşıLıq)

Nazim: Elgün bir sened var apar bunu sene dediyim ünvana ver gel.
Elgün: men niyə basqasina ver aparsin.
Nazim: apar dedim

(Gülsen evde idi. Nece vaxtdan sonra ilk defe idiki ağlayirdi. Gözleri qipqirimizi olmusdu. Birden qapi caldi. Gözünün yasin silib qapiya yaxinlasdi qapini acdi)
Gülsen: sen?
Elgün: meni atam gönderdi senedi nedi bulari sene verecek imişem. Al .. sende mene bir sened verecek imişsen.
Gülsen: yaxsi kec iceri hele yazilari tam yazmamisam yazib verirem.
(Elgün iceri kecdi)
Elgün: gözlerin... ağlamisan ele bil.
Gülsen: sene ne?
Elgün: yaxsi, yaxsi hec ne demedim.
Gülsen: hec sorusmadim nese icirsen?
Elgün: yox sen tez yazini yaz men tez gedim.
(15 deqiqə kecmisdi)
Gülsen: hazirdi buyur.
Elgün: sükür .. evde tek yasamaqdan üreyin sixilmirki?
Gülsen: sözü yene neye getirirsen
Elgün: hec neye, neye getire bileremki
Gülsen: unutma men müəllimem sen telebe heddini asma.
Elgün: müəllim telebe münasibeti dersde olur. İndi dersde deyilem men.
Gülsen: senin kimi kirli düsünceli insana xercelyesi vaxtim yoxdu gede bilersen.
Seher acilmisdi.
Elgün: Rauf uniye bizi sen apara bilersen masinim xarab olub menim.
Rauf: taksiye minin gedin
Türkan: xais eliyirem xalan qizinin xaisin yere salmazsan yəqin.
Rauf: yaxsi oturn.
Elgün: deşetsene valla insan kimi söz deyirem robut kimi cavab verirsen.
Rauf: dedimki apariram. Uzatma.
Uniye gelib catmisdilar.
Rauf: düse bilersiz yoxsa men düsürüm sizi
Türkan: düsürük sende gelde biraz bas cek uniye
Elgün: yox O heyatda gelmez.
Rauf: gelirem.
Masindan düsdüler biraz gedmisdilerki Gülsenle qarsiladilar.
Rauf: Sennn?
Gülsen: aha men ne yaxsi sen hara bura hara.
Elgün: bir deqiqə siz tanişsizki
Gülsen: hee
Rauf: demek burda isleyirsen müəllim. Mende Nazim məllimin böyük oğluyam.
Gülsen: ne xos tesadüf.
Elgün: derse kecikirsiz müəllimə sende Rauf atamin yanina ged.
Ders
Elgün hirsli idi. Ama sebebin özüde bilmirdi.
Adil: niyə belesen bir söz desem bomba kimi partalayassan.
Elgün: hec ne ..
Ders bitdi. Her kes sinifden cixmisdi Bir tek sinifden Zehra qalmisdi. Gülsenin qelemi yadidan cixib sinifde qaldigi ücün sinife qayidmali oldu. Isdemeden Zehranin telefon danismasina qulaq asdi.
Zehra: basa düsün xais elirem 1 hefte vaxt verin qazin borcun ödeyecik bu günde kesmeyin xais edirem. Soyuq aydi yazginiz gelsin Bunu deyib basladi aglamağa.
Gülsen: ağlama Zehra.
Zehra: müəllime siz burdaydiz?
Gülsen: hee ... danisa bilersen mene.
Zehra: yox müəllime hec ne yoxdu.
Gülsen: cekinme. Esitdim osnuz her seyi..
Zehar: menim atam yoxdu. Yəni biz usaq olarken bizi atib gedib. Mende kafede isleyirdim ama meni kafeden atilar anamada dememisem pis olar deye. Anamda ele bilir isleyirem. Qazinda borclari yigilib qalib.
Gülsen: nə qədər borcunuz var
Zehra: 167 manat ...
Gülsen: cantasina el atdi icinde 250 manat pul var idi. Al bunu
Zehra: yox müəllimə götürə bilmerem.
Gülsen: götür dedim Zehra. Anani üzme.
Zehra: ama..
Gülsen: mene bax isleyib sonra qaytararsan götür
Zehara: ama 167 man verin ...
Gülsen: yaxsi onsuz israr edsemde bilmiremki artiq pulu götürmeyessen.
Zehar: müəllimi qucaqladi cox sagolun.
Buna Türkan şahid oldu. O dəqiqə Bufete gelib Elgünə bulari danisdi. Elgün bir qeribe oldu nese.
Axsam idi.
Türkan: ne fikirleşirsen Elgün?
Elgün: hec ne ..
Türkan: fikirlisen axi... birde sabah bütün qrupa yayacam Zehrani...
Elgün: qeti hec kime hec ne demirsen..
Türkan: niyə?
Elgün: niyesin bilmirem ama deme..
Türkan: nese isdeyirsen men özümü kofe edirem.
Elgün: yox
Bunu deyrken Ruaf geldi.
Elgün: Gülseni hardan taniyirsan?
Rauf: Gülsen müəllimə olacaqdi O..
Elgün: sen sualima cavab ver. Uzaq dur ondan bize göre deyil O.
Rauf: uzaq durum deyerekn neyi nezerde tutursan.
Elgün: yeni xosun geler eder. Evli olub ayrilib O.
Rauf: bilirsen ne sebebe ayrilib?
Elgün: yox bilmirem.
Rauf: onda kiminse haqqinda bir fikir olmasin menim bildiylerimi sen bilmirsen. Birde narahat olma men basqa niyyetle qizlara yaxinlasmiram men sen deyilem!
Elgün: Rauf niyə belesen? Niyə kin duyursan insanlara..
(Rauf hec ne demeden getdi) hemise bele edirsen hec ne demeden cixib gedirsen ..!




Müəllif: İ.Qönçə